De Gootspookjes van Zaltbommel

Beste vrienden en volgers,

De terugreis vanuit Brabant verloopt natuurlijk zonder grote avonturen. Maar ter afsluiting van een mooie week leggen we nog even aan in Zaltbommel. en zo hebben we meteen nog wat te vertellen voor deze allerlaatste aflevering.

Het vestingstadje Zaltbommel is erg pittoresk en er is veel te zien. Alleraardigst is de gootspokenroute, die je langs alle straten en stegen voert. Beeldend kunstenaar Joris Baudoin heeft in opdracht van bewoners allerlei beeldjes gemaakt, die in de dakgoten werden geplaatst. Ze zeggen iets over de historie van het huis of van de bewoners. Een leuk zoekplaatje!

Het stadskasteel is van Maarten van Rossum geweest. Behalve krijgsheer voor Karel van Gelre was hij ook freelance acteur in een tv-serie over ridders.

We nemen ook nog een kijkje op de boulevard langs de Waal, waar Jip en Janneke lopen te wandelen. Het is een mooi eerbetoon aan Fiep Westendorp, die vele boeken van Annie M.G. Schmidt illustreerde.

Dan is het tijd om via de mooie hangbrug de Waal over te steken. We rijden langs Waardenburg en zijn dan binnen het uur weer thuis.

De Kampina, het Belversven en Wagyu koeien

 Beste vrienden volgers,

We gaan voor een laatste keer de wandelpaden op in de omgeving van Oisterwijk. Vanaf ons vertrouwde paaltje 33 voert een mooie wandeling ons over de Kampina en langs het Belversven.

De site van Natuurmonumenten vermeldt hierover: ‘Je vindt hier nog natte heide met vennen, geurende gagelstruwelen, beemden, loofbossen en blauwgraslanden’. Dat klinkt als een landschap uit een Bommelverhaal, en het is een feest om doorheen te wandelen. De zon schijnt lustig, zij het vanachter een wolkendek waaruit een lichte motregen neermiezert. Maar de leeuweriken kwinkeleren hoog in de lucht, en onze tred is licht.

Hier en daar grazen wat groepjes koeien, en er zijn zo weinig wandelaars, dat er over en weer gegroet wordt. Tegen het eind van de wandeling komen we nog langs een veld waar de spelt op ecologische wijze wordt geteeld, zonder bestrijdingmiddelen en kunstmest, een speltakker. Aan de rand van het veld staan de bijenkasten knus Bij1 en is er druk vliegverkeer. Buzz is the word.

Op onze Rozep Hoeve worden wagyu koeien (和牛) gehouden, en het vlees is in de boerderijwinkel te verkrijgen. De malse biefstuk is dooraderd met genoeg vet om zonder boter of olie klaargemaakt te kunnen worden. Het is erg lekker, maar niet voor alledag, want het kost wel wat.

Reeën zijn hier te kust en te keur te spotten. Niet overdag, maar als je tegen de schemering aan de bosrand gaat staat, komen ze tevoorschijn en staren je vol verwondering aan.

Zo, we zijn alweer aangeland bij het eind van het blog. Morgen gaan we weer terug naar de drukke Randstad. Beste vrienden en volgers, bedankt voor het lezen en/maar houd je gereed voor een nabrander. Onderweg naar huis beleven we vast nog wel wat.

Op parasol jacht in het dal van de Beerze

Beste vrienden en volgers,

In Oirschot bevindt zich een grote parasol boer, alwaar al onze nieuwe buren reeds prachtige spullen hebben besteld. We slagen geweldig met een parasol die je grootmoeder nog omhoog krijgt. De showroom brengt ons vast in de stemming voor onze toekomstige zonbestemmingen.

Het dorpje Spoordonk is niet ver weg, en in de buurt is het goed wandelen in het dal van het riviertje de Beerze. We zijn inmiddels doorgezomerde Nederlandse wandelaars en als zodanig vinden wij een druppeltje regen niet erg. Met deze instelling is het genieten hier!

Het is hier een stiltegebied, maar de plaatselijke koekoek denkt daar heel anders over. Hij koekoekt er lekker op los, en de andere vogels doen lekker mee.

De omringende bedrijven zijn ecologisch verantwoord. De vier Vennekes hoeve is vernoemd naar de vier kinderen van boer van de Ven, met een knipoog naar de nabijgelegen 4 mannekes brug over de Beerze. Er wonen duizend ecologische geiten, die niet gelijk lopen te mekkeren als ze even niet gemolken worden. Wel krijgen ze een sik als ze te lang op stal staan.

We steken even verderop de Beerze over middels deze brug, en we dopen ‘m maar de één-manneke-brug. Een wijngaardslak steekt even verderop het pad over. Hij heeft niet bepaald de vlam in de pijp, maar de slijmzoolgangerslichten staan hier minstens een half uur op groen.

Na een pittige doch prettige wandeling arriveren we weer in Spoordonk, waar sinds de 15e eeuw deze Spoordonkse Watermolen staat te pronken. Een recente opknapbeurt heeft de molen klaargemaakt voor de 21e eeuw.